|
Moda na przeróbki hitów sprzed lat trwa i nie omija również gatunków poważniejszych niż zręcznościówki. Nie tak dawno mieliśmy okazję zapoznać się z nową wersją Kolonizacji Sida Meiera, a już pojawił się kolejny produkt, którego korzenie sięgają początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Mowa oczywiście o grze King’s Bounty: Legenda, która – choć strategią nie jest – powinna zainteresować wszystkich fanów serii Heroes of Might and Magic. To właśnie King’s Bounty, dzieło Jona van Caneghema sprzed kilkunastu lat, stało się podwaliną pod słynny cykl o bohaterach mocy i magii i to właśnie ono zostało na początku bieżącego roku wskrzeszone przez rosyjskie studio Katauri Interactive. Po dość długim okresie oczekiwania gra wreszcie trafia na polski rynek.
King’s Bounty: Legenda to udane połączenie kilku gatunków. Mamy tu przygodówkę, dużo cech charakterystycznych dla produkcji spod znaku RPG, a na dokładkę sporo elementów strategicznych, objawiających się walką z podziałem na tury. To właśnie ten ostatni czynnik powoduje, że gra niesłusznie nazywana jest klonem lub podróbką Heroesów. Tak naprawdę obie serie stawiają na coś zupełnie innego. W King’s Bounty nie mamy ekonomii, rozbudowy zamków i tym podobnych niuansów. W grze interesuje nas wyłącznie rozwój postaci, kupowane w różnych lokacjach jednostki, eksploracja ogromnego świata, walka ze stworami i wypełnianie questów.
W King’s Bounty nie możemy mieć zamków. Jednostki rekrutujemy w neutralnych twierdzach lub innych tego typu lokacjach.
W King’s Bounty mamy do czynienia z klasycznym schematem „od zera do bohatera”, który prostego i niczym nie wyróżniającego się mieszkańca fantastycznej krainy przeobraża w potężnego wojownika, jedynego śmiałka zdolnego uratować świat. O swojej wyjątkowości przekonujemy się stopniowo, w kilkunastu rozbudowanych misjach głównego wątku fabularnego. Oprócz tego gra oferuje ponad dziewięćdziesiąt zadań pobocznych, w większości luźno związanych z główną intrygą.
Zadania mają bardzo różny charakter, ale najczęściej eksterminujemy wskazane przez zleceniodawców potwory lub bohaterów niezależnych, a także poszukujemy wartościowych przedmiotów, co na ogół również wiąże się z walką. Autorzy mieli kilka interesujących pomysłów na bardziej oryginalne questy (np. próba otwarcia zamka szyfrowego w Kordarze), ale niestety tylko kilka. Bez wątpienia szkoda, gdyż klasyczne misje po pewnym czasie zaczynają troszkę nużyć swoją powtarzalnością.
Najciekawsze zadania w King’s Bounty to te, które pozwalają graczowi dokonywać wyborów, mających istotny wpływ na rezultat końcowy. W kilku przypadkach wybory te prowadzą do zaskakujących konkluzji. Ba! Zdarza się nawet, że taka a nie inna decyzja odblokowuje misję, która nie jest dostępna w tradycyjny sposób. Takie zabiegi bardzo cieszą, gdyż sprawiają, że w King’s Bounty można z powodzeniem zagrać ponownie i sprawdzić inne rozwiązania. Jest to nawet wskazane, gdyż charakter rozgrywki zmienia się również w zależności od tego, którego śmiałka wybierzemy na początku zmagań, ale to akurat ma wpływ głownie na walkę z licznymi przeciwnikami.
|
