Zamiast wysyłki e-mailem możemy uczynić coś o wiele ciekawszego. Coś, co sprawi, że nasze fotografie nabiorą dodatkowej wartości emocjonalnej i w rezultacie zamiast w komputerze zagoszczą na półce lub w albumie. Wystarczy, że w chwilę po ich wykonaniu wydrukujemy je i osobiście wręczymy na pamiątkę zainteresowanej osobie z odręczną dedykacją na odwrocie.


Jak to się zaczęło?
Ideę natychmiastowych odbitek wcielił w życie Edwin Herbert Landa opatentowując w 1929 roku pierwszy materiał typu polaroid. Materiałem światłoczułym była płytka o nazwie J-sheet wykonana z nitrocelulozy, w której zatopione zostały cienkie igiełki zbudowane z kryształków siarczanu jodochininy, zwanego inaczej herapatytem. W procesie produkcji za pomocą temperatury i pola elektrycznego nadawano kryształkom odpowiedni kierunek, aby te odpowiednio zaprogramowane przepuszczały światło spolaryzowane poprzecznie, blokując równocześnie wiązkę spolaryzowaną równolegle.

Dziewięć lat późnej ulepszono tą technologię, wprowadzając polaroid o nazwie H-sheet. Tym razem do jego budowy wykorzystano polialkohol winylowy z domieszką jodku potasu. Technologia ta umożliwiała zorientowanie mikrodomen jodku potasu za pomocą temperatury, ale bez konieczności stosowania pola elektrycznego. Opracowana technologia okazała strzałem w dziesiątkę i do dnia dzisiejszego polaroidy wykonywane są z tych samych materiałów.

Masowa cyfryzacja fotografii w latach 90. spowodowała jednak spadek zainteresowania aparatami naświetlającymi w tej technologii. Dopiero w XXI wieku rozwój technologii suchego druku i intensywne działania marketingowe firm fotograficznych spowodowały, że odżyła na nowo idea zdjęć natychmiastowych, którą w latach 30. ubiegłego stulecia zapoczątkowała firma Polaroid. Termosublimacja i inne podobne techniki wyparły z rynku fotograficznego tradycyjny nośnik H-sheet i zapoczątkowały erę małych urządzeń produkujących wysokiej jakości wydruki.



Dzisiaj aparaty z wbudowaną drukarką wykorzystywane są wyłącznie do produkcji wglądówek podczas profesjonalnych sesji fotograficznych. Takie zastosowanie sprawiło, że cena ich jest dość wysoka, a sam sprzęt mało uniwersalny, jak na rosnące wymagania konsumentów. Upowszechnianie się technologii suchego druku spowodowało, że na rynku amatorskim zaczęły się pojawiać małe, mieszczące się w plecaku drukarki fotograficzne. Dziś możemy wybierać modele między innymi takich producentów jak: Polaroid, Fujifim czy Canon, którzy oferują urządzenia przeznaczone zarówno do hurtowego jak i okazyjnego drukowania zdjęć. Poniżej przedstawiam trzy rodzaje takich drukarek, z których każda znalazła inne zastosowanie.


Polaroid PoGo – Kompaktowa drukarka dla kompaktowego aparatu
To najmniejsza drukarka fotograficzna dostępna na rynku, której prototyp zaprezentowany na początku 2008 roku jest już dostępny w sprzedaży. Niewielkie wymiary i waga 225 gramów sprawiają, że przypomina ona aparat kompaktowy lub kasetowy walkman i możemy ją zmieścić w kieszeni. Wymienny wkład pozwala na wydrukowanie 15 fotografii w formacie pocztówkowym. Większa ilość wydruków jest możliwa po zmianie wkładu i naładowaniu baterii, która wystarcza tylko na jedną serię. Czas druku nie odbiega od modeli innych producentów i wynosi około 60 sekund.



Druk wykonywany jest w opatentowanej przez Polaroid technologii ZINK (Zero-Ink), która od innych drukarek dostępnych na rynku różni się sposobem tworzenia wydruków. System ten opiera się na specjalnym papierze z trzema warstwami zatopionych kryształów, które po odpowiednim podgrzaniu zabawiają się, tworząc obraz. Komunikacja z komputerem lub aparatem odbywa się za pośrednictwem portu USB lub Bluetooth. Obsługa drukarki jest wyjątkowo prosta. Wystarczy otworzyć ją, położyć papier i zamknąć, a resztą zajmie się już oprogramowanie. Otrzymane fotografie mają wymiar 5x7,6 cm i w zależności od wkładu mogą mieć także podłoże samoprzylepne.





Fujifilm FinePix IP-10 – Prywatne studio fotografii identyfikacyjnej
Ilekroć wyrabiamy sobie dokument tożsamości, przychodzi moment, w którym okazuje się, nie mamy aktualnych fotografii. Zmuszeni jesteśmy wówczas udać się do najbliższego zakładu fotograficznego lub poszukać automatu, który można spotkać w urzędach lub centrach handlowych. Ze względu na końcowy efekt, tego drugiego rozwiązania na pewno nie polecam, chyba że mają to być zdjęcia do kartoteki policyjnej. Jest też trzecie wyjście z tej sytuacji. Możemy sami wykonać sobie fotografie identyfikacyjne, aranżując własne studio portretowe. Do tego celu oprócz aparatu, statywu, tła i przynajmniej dwóch lamp będziemy potrzebowali drukarkę, zdolną przenieść wykonane fotografie na papier i to w dokładnie określonym rozmiarze. Przeznaczoną specjalnie do tego celu drukarkę FinePix IP-10 wprowadziła na rynek firma Fujifilm.



To niewielkie urządzenie w czarnej, estetycznej obudowie, ważące około kilograma umożliwia wydrukowanie naszych fotografii w kilku zaprogramowanych rozmiarach, które najczęściej stosuje się w dokumentach tożsamości. Poniżej znajduje się lista dostępnych formatów z uwzględnieniem maksymalnej liczby kopii mieszczących się na jednej karcie.

35 mm x 45 mm x 6 sztuk
51 mm x 51 mm x 2 sztuki
30 mm x 40 mm x 6 sztuk
60 mm x 45 mm x 4 sztuki
126 mm x 85 mm x 1 sztuka
50 mm x 38 mm x 4 sztuki

Ponadto wszystkie formaty za wyjątkiem: 35 mm x 45 mm oraz 30 mm x 40 mm, mogą mieć zmieniony rozmiar w zakresie od 20 mm do 126 mm w poziomie i 20 mm-94 mm w pionie.





Prezentowana termosublimacyjna drukarka oferuje rozdzielczość wydruków 300x300 dpi z gradacją 256 odcieni na kolor. Nad procesem naświetlania czuwa system Image Intelligence, który dba od odpowiednią tonację, nasycenie i ekspozycję szczegółów tak, aby uzyskane fotografie były jak najwierniejsze. Za pomocą menu możemy także osobiście wpływać na takie parametry jak jasność, nasycenie, kontrast, ostrość a także dokonywać konwersji m.in na sepię czy tryb czarno-biały. Cała procedura wydruku została maksymalnie uproszczona i odbywa się bez pośrednictwa komputera. Transferu materiału, który ma zostać wydrukowany, możemy dokonać za pomocą kart pamięci umieszczonych we wbudowanym w drukarkę czytniku, poprzez łącze podczerwieni, a także łącząc drukarkę z aparatem za pośrednictwem przewodu USB, korzystając ze standardu PictBridge. Wszelkie informacje dotyczące aktualnych ustawień drukarki i wybór formatu wyświetlane są na 2,4-calowym ekranie LCD.


Canon SELPHY – Domowe laboratorium fotograficzne